دکتر علی زرگری علم و عشق را درآمیخته بود

0

روایت‌هایی از نخبگان ایران

استاد را تا به آن روز چنین آشفته ندیده بودم. او مردی آرام و متین بود. کسی صدایش را از حد معمول بالاتر نشنیده بود. امّا امروز وقتی جلسه را با عصبانیت ترک کرد، طور دیگری شده بود.

صورتش به سرخی می‌زد و دانه‌های درشت عرق سر و صورتش را فرا گرفته بود. برایمان جای سوال داشت که استاد داروساز و گیاه‌شناس ما را چه شده است؟ مگر در آن جلسه چه گذشته بود؟ استاد سخنی نمی‌گفت و ما را جرأت پرسش نبود. سرانجام  یکی از دوستان حاضر در آن جلسه که شوق دانستن ما را دید در حالی که آرام می‌خندید، لب به سخن گشود:

“در جلسه کسی چیزی گفت که شاید از نظر من و شما معمولی باشد ولی استاد را بر آشفت.”

“چه گفت؟”

“در میان صحبت‌هایش گفت همین علف هرزی را که در زمین دانشگاه روییده…   که استاد عصبی شد و سرش داد کشید: آقا حرف دهانت را بفهم، علف هرز من و امثال من هستیم. هیچ علفی هرز نیست و همان‌طور که اعتراض می‌کرد جلسه را ترک کرد. آن بنده  خدا هم حیران مانده بود چکار کند …”

دکتر علی زرگری از بنیان‌گذاران علم گیاهان دارویی در دانشگاه‌های ایران و مولّف کتاب پنج جلدی گیاهان دارویی، به گیاهان عشق می‌ورزید و علم و عشق را با یکدیگر در آمیخته بود. روحش شاد و راهش پر رهرو …

زنده یاد پرفسور علی زرگری (متولد ۱۲۹۸، رشت) گیاه‌شناس و داروساز ایرانی‌ست و در سال هشتاد به عنوان یکی از چهره‌های ماندگار ایران انتخاب شد.

تلخیص توسط محسن شاهرضایی

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید